Έφυγε από τη ζωή η Ελένη Ζέτου, μια μεγάλη δόξα του γυναικείου βόλεϊ, ως αθλήτρια του Άρη και προπονήτρια σε ομάδες της Θεσσαλονίκης, αλλά και καθηγήτρια στο ΤΕΦΑΑ.
Η ανακοίνωση της ΕΟΠΕ:
“Η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης αποχαιρετά με βαθιά οδύνη μία από τις μεγαλύτερες μορφές της ιστορίας του αθλήματος. Η Ελένη Ζέτου «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών, σκορπίζοντας θλίψη στην οικογένεια της πετοσφαίρισης.
Υπήρξε μία από τις κορυφαίες βολεϊμπολίστριες όλων των εποχών, αθλήτρια με σπάνιο ταλέντο, ήθος, προσωπικότητα και ψυχή. Το 1977, σε ηλικία μόλις 21 ετών, αναδείχθηκε από την ΕΟΠΕ ως η καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς, επιβεβαιώνοντας από πολύ νωρίς τη μεγάλη της κλάση και τη ξεχωριστή θέση που θα κατείχε για πάντα στην ιστορία του ελληνικού βόλεϊ.
Με την παρουσία της τίμησε το άθλημα, ενέπνευσε συναθλήτριες, αθλήτριες και προπονητές, και πρόσφερε πολλά και από τη θέση της προπονήτριας, υπηρετώντας την πετοσφαίριση με την ίδια αγάπη, συνέπεια και αφοσίωση.
Η Ελένη Ζέτου αφήνει πίσω της τον γιο της και την κόρη της, Φερενίκη Μουντάκη, η οποία ακολούθησε και εκείνη τον δρόμο του βόλεϊ, αγωνιζόμενη ως ακραία και ολοκληρώνοντας την καριέρα της στον Α.Ο. Θήρας.
Η απώλειά της αφήνει ένα μεγάλο κενό, αλλά η μνήμη της θα παραμείνει ζωντανή μέσα από την ιστορία, τις αξίες και την προσφορά της στο ελληνικό βόλεϊ.
Η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης εκφράζει τα ειλικρινή και θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια, στους οικείους της και σε όλους όσοι είχαν την τιμή να τη γνωρίσουν και να συμπορευθούν μαζί της”.
“Υπάρχουν άνθρωποι που δεν περνούν απλώς από τα γήπεδα. Τα σημαδεύουν. Αφήνουν πίσω τους μνήμες, στιγμές, αξίες και ένα αποτύπωμα που δεν σβήνει ποτέ. Η Ελένη Ζέτου υπήρξε ένας τέτοιος άνθρωπος για το ελληνικό βόλεϊ. Συλλυπητήρια στους οικείους της. Καλό παράδεισο να έχει”, δήλωσε ο πρόεδρος της ΕΟΠΕ Γιώργος Καραμπέτσος.
Ποια ήταν η Ελένη Ζέτου
Η Ζέτου ξεκίνησε τον αθλητισμό από την παιδική της ηλικία, αγωνιζόμενη στο άλμα εις μήκος και την σφαιροβολία στην ομάδα του Ηρακλή. Στην συνέχεια, ασχολήθηκε με την καλαθοσφαίριση και κυρίως με την πετοσφαίριση, όταν το 1972 εντάχθηκε στο κλιμάκιο της Βορείου Ελλάδος. Παράλληλα, το 1972 σε ηλικία 16 ετών υπέγραψε δελτίο στον Άρη, του οποίου διετέλεσε αρχηγός μέχρι το 1985.
Με την ομάδα των “κίτρινων” έπαιξε δύο φορές στο κύπελλο Συνομοσπονδίας και παρέμεινε στην πρώτη τετράδα του ελληνικού πρωταθλήματος για έντεκα συνεχόμενες χρονιές. Το 1973, αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Εθνική Ελλάδας, της οποίας υπήρξε βασικό μέλος μέχρι το 1977, όταν η ελληνική εθνική ομάδα σταμάτησε την λειτουργία της. Επανήλθε το 1982, συνεχίζοντας μέχρι το 1984.
Το 1977, αναδείχθηκε από την ΕΟΠΕ ως η καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς και παράλληλα πήρε το πτυχίο της από την γυμναστική ακαδημία Θεσσαλονίκης. Μέχρι το 1983, εργάστηκε ως καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής σε ιδιωτικά σχολεία της Θεσσαλονίκης, πριν διοριστεί στην δημόσια εκπαίδευση. Από το 1985 ως το 2001 δίδασκε πετοσφαίριση στο ΤΕΦΑΑ, ενώ στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80 υπήρξε προπονήτρια του κλιμακίου κορασίδων της Βόρειας Ελλάδας.
Από το 1988 ως το 1998, υπήρξε προπονήτρια της ομάδας του ΠΑΟ Διοικητηρίου, πριν αναλάβει την εθνική Ελλάδος νεανίδων και κορασίδων για έναν χρόνο. Από το 1999 και έπειτα υπήρξε προπονήτρια της ομάδας γυναικών και κορασίδων του Εαρινού Καλαμαριάς, ενώ τρία χρόνια νωρίτερα είχε αναλάβει την θέση του Γενικού Γραμματέα του Συνδέσμου Ελλήνων Προπονητών Πετοσφαίρισης. Είχε συμμετάσχει σε πέντε συλλογικά έργα πάνω στην φυσική αγωγή και την πετοσφαίριση, ενώ έγραψε και το βιβλίο “Ψυχολογική προετοιμασία στην πετοσφαίριση”, το οποίο εκδόθηκε το 2011. Από το καλοκαίρι του 2015, έως το καλοκαίρι του 2016 ήταν προπονήτρια των ακαδημιών του Αίαντα Ευόσμου. Στην ακαδημαϊκή της πορεία, εξελέγη μέλος ΔΕΠ στο ΤΕΦΑΑ του ΔΠΘ και προάχθηκε στην βαθμίδα της τακτικής καθηγήτριας.
