Ο Σωτήρης Μπαλάφας άνοιξε την καρδιά του σε μια ξεχωριστή, “ασπρόμαυρη” εκπομπή του καναλιού Foxbet, με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων ιστορίας του ΠΑΟΚ, θυμούμενος στιγμές που σημάδεψαν την καριέρα και τη ζωή του.
Ο πρώην αμυντικός, που ξεκίνησε από την Άρτα και πλέον ζει στη Βέροια, μίλησε στον Κυριάκο Κυριάκο για τη διαδρομή του στον “Δικέφαλο του Βορρά”, την ιδιαίτερη σχέση που ανέπτυξε με τον σύλλογο, αλλά και τις δύσκολες και τις όμορφες στιγμές που έζησε φορώντας τη φανέλα της ομάδας.
Αναφερόμενος στο πώς βρέθηκε στον ΠΑΟΚ, παραδέχθηκε πως αρχικά δεν είχε εικόνα του συλλόγου: “Δεν ήξερα τι ήταν ΠΑΟΚ. Από Άρτα εγώ, κάποια στιγμή έρχεται ο Κωστίκος μου λέει ‘Θα υπογράψεις στον ΠΑΟΚ’. Παίρνουμε το αυτοκίνητο (…) ήρθαμε Τούμπα. Υπογράφουμε εκεί, κατεβαίνουμε. Δεν άργησα και πολύ. Νομίζω ήταν ο πρώτος αγώνας που παίξαμε με τον Ηρακλή. Ήταν γεμάτο το στάδιο και μετά μπήκα στο ‘τρυπάκι’”.
Για τον ίδιο, η ομάδα απέκτησε γρήγορα ξεχωριστή σημασία: “Για εμένα ο ΠΑΟΚ είναι οικογένεια. Όταν ξεκινάς από εκεί και σε δέχονται όλοι… Με είχαν όλοι σαν δικό τους παιδί”.
Ιδιαίτερα έντονα θυμάται την πρώτη του παρουσία σε γεμάτο γήπεδο: “Με τον Ηρακλή… το θυμάμαι σαν τώρα. Πήγαμε στη συνέντευξη τύπου και δεν μπορούσα να μιλήσω. Με ρωτούσαν ποιο είναι το συναίσθημα. Εντάξει… όταν παίζεις σε 3.000 κόσμο και ξαφνικά πας σε 28.000, τι να πεις…”.
Ως κορυφαία στιγμή του ξεχώρισε το παιχνίδι με την Καρπάτι, όταν και πέτυχε καθοριστικό γκολ: “Ήταν ένας αγώνας, στον οποίο επέστρεψα από δανεισμό. Ήταν να μείνω ή να μην μείνω. Τελικά επέστρεψα. Τραυματίστηκε ο Μπρούνο στο ζέσταμα και έπαιξα εγώ. Έβαλα το γκολ και πήραμε την πρόκριση”.
Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις δύσκολες στιγμές, όταν βρέθηκε στο στόχαστρο της εξέδρας: “Ήταν μια περίοδος, η οποία δεν ήταν η πιο ευχάριστη στη ζωή μου. Όταν ακουμπάς την μπάλα και οι οπαδοί γιουχάρουν, δεν είναι και ό,τι καλύτερο για εσένα. Είχα τα ψυχικά αποθέματα και το αντιμετώπισα καλά. Από την ομάδα με κάλυψαν”.
Όσον αφορά τα πρόσωπα-σύμβολα του συλλόγου, ξεχώρισε τρία ονόματα: “Πρώτος είναι ο Κούδας, ο δεύτερος είναι ο Βιεϊρίνια και θα πω και τον Σαλπιγγίδη, δεν μπορώ να μην τον πω. Για εμάς όταν ήρθε ήταν παράδειγμα”.
Αναφέρθηκε επίσης στις φιλίες που δημιούργησε, λέγοντας: “Έκανα φίλο τον Στέλιο Ηλιάδη. Μαζί ξεκινήσαμε και ίδια ηλικία ήμασταν. Μαζί περάσαμε πολλά με τον Στέλιο”.
Παρά τις σημαντικές εμπειρίες, ένα απωθημένο παραμένει: “Ήρθα και δεν πήραμε ούτε έναν τίτλο. Θα ήθελα να ζήσω έναν τίτλο με τον ΠΑΟΚ. Φτάσαμε κοντά, αλλά δυστυχώς…”
Από τις στιγμές που θυμάται πιο έντονα, ξεχωρίζει εκείνη με τον Άρη: “Βλέπω ξανά και ξανά τα πέναλτι με τον Άρη. Τον πανηγυρισμό”.
Κλείνοντας, υπογράμμισε πόσο καθοριστικός υπήρξε ο ΠΑΟΚ στη ζωή του: “Έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα υπήρχε καλύτερο σενάριο για εμένα”.
Όσο για το αγαπημένο του σύνθημα, αυτό έχει και προσωπική… ιστορία: “‘ΠΑΟΚ σ’ αγαπώ, ΠΑΟΚ είσαι ο ένας, κόκκινη σε πέναλτι δεν έφαγε κανένας’ πιστεύω με αντιπροσωπεύει”.
