Ο ΑΟ Μαρίνας ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετάσχει στο πρωτάθλημα της Β’ Ερασιτεχνικής τη νέα αγωνιστική περίοδο, καθώς μετά την αποχώρηση του προέδρου Νίκου Μιχαηλίδη και της Βάσως Παρίση δεν βρέθηκε νέα διοίκηση να αναλάβει τον σύλλογο.
Η γενική συνέλευση για το μέλλον της ομάδας πραγματοποιήθηκε με την παρουσία μόλις τεσσάρων ατόμων, γεγονός που, σύμφωνα με την ανακοίνωση, ανέδειξε την έλλειψη ενδιαφέροντος από την τοπική κοινωνία. Παρά την αναστολή της συμμετοχής, οι άνθρωποι του συλλόγου τονίζουν ότι η πόρτα παραμένει ανοιχτή για όποιον επιθυμεί να αναλάβει τη διοίκηση, εκφράζοντας την ελπίδα ότι η ιστορική ομάδα θα επιστρέψει στο μέλλον.
Η ανακοίνωση:
“Υπάρχουν στιγμές που το ποδόσφαιρο περνάει σε δεύτερη μοίρα και μένει μόνο η αλήθεια.
Με μεγάλη στεναχώρια ανακοινώνουμε πως ο Α.Ο. Μαρίνας δεν θα δηλώσει συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Β’ Ερασιτεχνικής για τη νέα αγωνιστική περίοδο.
Μετά απο αγώνα και αμέτρητες θυσίες , ο πρόεδρος Νίκος Μιχαηλίδης και η Βάσω Παρίση αποχωρούν από τη διοίκηση της ομάδας. Τους ευχαριστούμε από καρδιάς για όσα πρόσφεραν στον σύλλογο. Για τον χρόνο, την αγάπη, την υπομονή και τις αμέτρητες ώρες που αφιέρωσαν ώστε ο Α.Ο. Μαρίνας να παραμένει ζωντανός.
Το πιο στενάχωρο όμως δεν είναι η παραίτηση.
Το πιο στενάχωρο είναι ότι στη γενική συνέλευση που πραγματοποιήθηκε για το μέλλον της ομάδας, περιμέναμε το χωριό να είναι εκεί. Να ακουστούν ιδέες, να βρεθούν λύσεις, να υπάρξει συνέχεια.
Αντί γι’ αυτό, ήμασταν μόλις τέσσερις άνθρωποι.
Μια ομάδα δεν είναι μόνο οι ποδοσφαιριστές, ούτε μόνο η διοίκηση. Είναι ο κόσμος της. Είναι το χωριό της. Είναι οι άνθρωποι που λένε ότι την αγαπούν.
Η πόρτα του συλλόγου παραμένει ανοιχτή. Αν υπάρχει οποιοσδήποτε άνθρωπος που θέλει να αναλάβει τη διοίκηση και να κρατήσει ζωντανή την ιστορία του Α.Ο. Μαρίνας, είναι ευπρόσδεκτος να το κάνει.
Ο Α.Ο. Μαρίνας δεν είναι απλώς ένα σήμα, μια φανέλα ή ένα γήπεδο.
Είναι οι Κυριακές που μεγαλώσαμε. Οι φωνές από την εξέδρα. Οι αγκαλιές μετά από ένα γκολ. Οι άνθρωποι που πέρασαν και άφησαν το αποτύπωμά τους από το 1981 μέχρι σήμερα.
Ελπίζουμε αυτή να μην είναι η τελευταία σελίδα της ιστορίας μας, αλλά μια δύσκολη παύση πριν από μια νέα αρχή.
Γιατί οι ομάδες πεθαίνουν μόνο όταν τις ξεχάσουν. Και εμείς δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τον Α.Ο. Μαρίνας”.
