Ο Μίμης Παπαϊωάννου (Νέα Νικομήδεια Ημαθίας, 23 Αυγούστου 1942 – Αθήνα, 15 Μαρτίου 2023) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής ποδοσφαίρου, ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Η IFFHS τον αναγνώρισε ως τον κορυφαίο Έλληνα ποδοσφαιριστή του 20ού αιώνα. Το 2003 ψηφίστηκε ως ο τρίτος καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής από την Ε.Π.Ο. για τον εορτασμό των 50 χρόνων της ΟΥΕΦΑ. Η IFFHS τον επέλεξε επίσης στην καλύτερη 11άδα όλων των εποχών του ελληνικού ποδοσφαίρου το 2021. Ο Μίμης Παπαϊωάννου ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της γενέτειράς του, τη Νέα Γενεά Νέας Νικομήδειας.
Το 1959, σε ηλικία μόλις 17 ετών μεταγράφικε στην ομάδα της Βέροιας, όπου και αμέσως καθιερώθηκε Το 1962 πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ έναντι 175.000 δραχμών. Με την ΑΕΚ αγωνίστηκε επί 17 συνεχείς περιόδους και μαζί της γνώρισε μεγάλες διακρίσεις. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα Α΄ Εθνικής (1963, 1968, 1971, 1978, 1979) και τρία κύπελλα Ελλάδας (1964, 1966, 1978).
Επίσης, αναδείχθηκε δύο φορές πρώτος σκόρερ (1964, 1966) και ήταν βασικός συντελεστής σε δύο εντυπωσιακές πορείες της ομάδας στα ευρωπαϊκά κύπελλα, το 1968-69 στο Κύπελλο Πρωταθλητριών και το 1976-77 στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Ύστερα από ένα φιλικό ανάμεσα σε ΑΕΚ και Ρεάλ Μαδρίτης στη Νέα Φιλαδέλφεια τον Μάιο 1965 το οποίο έληξε στο 3-3, με τον Παπαϊωάννου να σημειώσει τα δύο απ’ τα τρία γκολ του “Δικεφάλου”, τράβηξε το ενδιαφέρον της Ρεάλ.
Τον Οκτώβριο του 1965 η ΑΕΚ δέχθηκε πρόταση, μέσω του Ραϊμούντο Σαπόρτα, από τη Ρεάλ Μαδρίτης ύψους 4.000.000 δραχμών, και 750.000 δραχμές στον ποδοσφαιριστή, αλλά ο αθηναϊκός σύλλογος την απέρριψε. Η απόφαση στεναχώρησε ιδιαίτερα τον Παπαϊωάννου, ο οποίος έβλεπε την μεγαλύτερη ευκαιρία της ζωής του να χάνεται. Γι’ αυτό το λόγο, αποφάσισε να σταματήσει, ακολουθώντας τον φίλο του, Στέλιο Καζαντζίδη και την Μαρινέλλα σε μία δίμηνη περιοδεία στη Δυτική Γερμανία.
Ο Παπαϊωάννου είχε μία εξαιρετική σχέση με τον λαϊκό τραγουδιστή, ο οποίος ήταν κι αυτός που τελικά μεσολάβησε λίγο καιρό αργότερα προκειμένου να επιστρέψει στην ΑΕΚ με 500.000 δραχμές. Το 1979 σταμάτησε να αγωνίζεται στην Ελλάδα έπειτα από 480 αγώνες πρωταθλήματος. Πέτυχε 234 γκολ, ρεκόρ για την εποχή που κατέρριψε ο συμπαίκτης του Θωμάς Μαύρος 11 χρόνια αργότερα.
Μέχρι σήμερα κατέχει την έκτη θέση σε συμμετοχές και την τρίτη θέση στους σκόρερ στην Α΄ Εθνική. Είναι δε στην πρώτη θέση στους σκόρερ με την ίδια ομάδα. Τη χρονιά εκείνη μετέβη στις ΗΠΑ, όπου αγωνίστηκε για μια περίοδο στον Παγκύπριο Νέας Υόρκης ως παίκτης – προπονητής και κατάφερε να κατακτήσει το νταμπλ στο τοπικό πρωτάθλημα και κύπελλο. Αν και πλησίαζε τα 40 προσέλκυσε το ενδιαφέρον της κορυφαίας επαγγελματικής λίγκας των ΗΠΑ, της NASL, αλλά πλέον είχε αποφασίσει να σταματήσει.
Ο Παπαϊωάννου αγωνιζόταν στην αριστερή πτέρυγα της επίθεσης, πάντα με το νούμερο 10. Με τον ερχομό του Μαύρου το 1976, οπισθοχώρησε σε θέση, περισσότερο ως επιθετικός μέσος, κάτι που συχνά συνέβαινε και στην εθνική ομάδα. Είχε μεγάλη ευχέρεια στο σκοράρισμα, συνήθως με το αριστερό πόδι, διακρινόμενος για τις σωστές τοποθετήσεις του στην περιοχή. Παρά το χαμηλό του ύψος, σημείωνε γκολ και με κεφαλιές χάρη στην αλτικότητά του.
Διετέλεσε επί σειρά ετών αρχηγός της ΑΕΚ και της εθνικής ομάδας, ενώ το ήθος του παραμένει αξιομνημόνευτο. Στην εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε από το 1963 έως το 1978, σημειώνοντας ρεκόρ συμμετοχών (61) και τερμάτων (21) για την εποχή εκείνη. Σήμερα, κατέχει την πέμπτη θέση στον πίνακα των σκόρερ όλων των εποχών με την εθνική ομάδα. Μετά το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας επεδίωξε να εργαστεί ως προπονητής ξεκινώντας από τον Παγκύπριο Νέας Υόρκης και κατόπιν σε διάφορους συλλόγους όπως στον Α.Ο. Κέρκυρα (1986-87), στον Εδεσσαϊκό (1987-88), στην Α.Ε. Κως (1989-90) στον Εύγερο Φαρακλάτων Κεφαλονιάς, στον Πανναυπλιακό κ.ά. Υπήρξε συνεργάτης του Αλκέτα Παναγούλια στον πάγκο της Εθνικής Ελλάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 στις ΗΠΑ.
Εργάστηκε μερικά χρόνια ως επαγγελματίας λαϊκός τραγουδιστής. Μάλιστα έχει τραγουδήσει και τον ύμνο της ΑΕΚ. Το 2000 αναδείχθηκε ως ο κορυφαίος Έλληνας ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα από τη Διεθνή Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου (IFFHS).
Στις 11 Οκτωβρίου 2000 δόθηκε φιλικός αγώνας προς τιμήν του μεταξύ των ομάδων παλαιμάχων της ΑΕΚ και Γερμανίας. Απεβίωσε στις 15 Μαρτίου 2023 σε ηλικία 80 ετών, συνεπεία σοβαρών και μακροχρόνιων προβλήματων υγείας.
Τίτλοι – Διακρίσεις
Ομαδικές:
Εθνική Ενόπλων
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (2): 1962, 1963
ΑΕΚ
Πρωτάθλημα Ελλάδας (5): 1962-63, 1967-68, 1970-71, 1977-78, 1978-79.
Κύπελλο Ελλάδος (3): 1964, 1966, 1978.
Παγκύπριος Νέας Υόρκης
Πρωτάθλημα Cosmopolitan Soccer League: 1980
Κύπελλο National Challenge Cup: 1980
Ατομικές:
Πρώτος σκόρερ (2): 1963-64, 1965-66.
Καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα.
