Ο επί σειρά ετών διοικητικός παράγοντας του μπασκετικού Φιλίππου Βέροιας ανακοίνωσε την οριστική αποχώρησή του από την άτυπη διοικητική του θέση, επικαλούμενος επαγγελματικούς, προσωπικούς και κυρίως συναισθηματικούς λόγους, καθώς, όπως ανέφερε, είχε εξαντλήσει το κίνητρο να συνεχίσει.
Στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του έκανε έναν σύντομο απολογισμό της πολυετούς πορείας του στον σύλλογο, ευχαριστώντας συνεργάτες, φίλους, τη διοίκηση, αθλητές, προπονητές και όλους όσοι στάθηκαν στο πλευρό του όλα αυτά τα χρόνια.
Παράλληλα, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την κατάσταση στην οποία παραδίδει το τμήμα, με την ανδρική ομάδα στις εθνικές κατηγορίες και ισχυρή στελέχωση των ακαδημιών.
Ξεκαθάρισε, τέλος, ότι δεν αποχωρεί από τον χώρο του μπάσκετ, καθώς θα συνεχίσει να προσφέρει από τη θεσμική του ιδιότητα ως πρόεδρος της ΕΚΑΣΚΕΜ, δηλώνοντας πως θα παραμένει δίπλα στον Φίλιππο όποτε του ζητηθεί.
Στο μήνυμά του ο κ. Λαζός αναφέρει:
“Έχω πιάσει τον εαυτό μου πολλές φορές να γράφει και να σβήνει στο μυαλό του την ανακοίνωση αποχώρησής μου από την άτυπη, μη θεσμική θέση που κρατούσα τα τελευταία, αρκετά είναι η αλήθεια, χρόνια στη διοίκηση του μπασκετικού Φιλίππου. Κάθε αρχή καλοκαιριού την έγραφα και κάθε αρχή Σεπτέμβρη την έσβηνα και σήκωνα τα μανίκια για να συνεχίσω και την επόμενη χρονιά.
Αυτή όμως είναι η φορά που δεν θα σβήσω κάτι.
Η απόφαση της αποχώρησής μου από τον Φίλιππο Βέροιας είναι οριστική και αμετάκλητη, Αρχικά να πω ότι ο Φίλιππος ήταν, είναι και θα είναι πολύ μεγάλο κομμάτι της καρδιάς μου και σίγουρα είναι διαχρονικά το μεγαλύτερο brand name, η πιο βαριά φανέλα στην Κεντρική Μακεδονία. Λόγοι επαγγελματικοί, προσωπικοί, μα πάνω από όλα συναισθηματικοί δεν μου επιτρέπουν να συνεχίσω υπό τις δεδομένες συνθήκες. Η ισχύς της μπαταρίας μου έχει φτάσει σε πολύ χαμηλά και μη επαναφορτιζόμενα επίπεδα εδώ και καιρό. Όλοι όσοι ασχολούμαστε με κάτι τόσο ανιδιοτελές γνωρίζουμε ότι αυτό που μας θρέφει κάθε μέρα είναι το κίνητρο. Δυστυχώς, νιώθω ότι υπό τις υπάρχουσες συνθήκες το έχω χάσει. Όπως λέει και ένα τραγούδι που εσχάτως ακούω και μ αρέσει, τα τελευταία σχεδόν 2-3 μπασκετικά χρόνια κυριολεκτικά ‘σμπρώχνω τη μέρα για να βγει’.
Έζησα μέσω της ομάδας τα πάντα, αγχώθηκα, ξαγρύπνησα, χάρηκα, λυπήθηκα, πανηγύρισα, έπεσα, ξανασηκώθηκα, έχασα από κοντά μου 2 καρδιακούς φίλους με τους οποίους ζήσαμε πολλά (Jimmy και Χρηστάρα να είστε καλά εκεί που είστε), ευτυχώς είχα δίπλα μου άλλους πολύ πολύτιμους που με στήριξαν στα εύκολα και στα δύσκολα (Στέργιο, Αντώνη, Άρη, Αντρέα, Σπύρο σας ευχαριστώ πολύ από καρδιάς, χωρίς εσάς, άλλος πολύ, άλλος λιγότερο, δεν θα είχαμε καταφέρει τίποτα 🙏) Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να κάνω στον Γιάννη και στην εταιρεία του. Αν δεν ήταν αυτοί οι άνθρωποι, θα είχα αποχωρήσει προ πολλού. Και ας συμφωνούσαμε τις πιο πολλές φορές με τον Γιάννη ότι διαφωνούμε. Στο τέλος της ημέρας κάναμε πάντα με ομοψυχία αυτό που διαφωνώντας συμφωνήσαμε.😄
Είμαι της άποψης ότι ο καθένας μας πρέπει να ξέρει πότε να αποχωρεί. Κι αν μπορεί να το κάνει με ψηλά το κεφάλι και ήσυχη τη συνείδηση, τότε ακόμα καλύτερα. Αφήνω την αντρική ομάδα σε επίπεδο Εθνικών κατηγοριών και με ένα εξαιρετικο team ανθρώπων/προπονητών στις Ακαδημίες 💪🏀, με επικεφαλής τον Χριστόφορο και βράχους τους Γρηγόρη, Μανώλη, Χάρη και Θεόδώρα. Προφανώς και θα είμαι δίπλα τους σε ο,τιδήποτε μου ζητηθεί. Ευχαριστώ τη διοίκηση του Συλλόγου για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε και την απόλυτη ελευθερία να επιτελέσω το έργο μου όπως εγώ νόμιζα καλύτερα. Οφείλω να ομολογήσω, παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα, ότι ο Γιώργος ποτέ μα ποτέ δεν αναμείχθηκε στο έργο μου ή με ενόχλησε. Ευχαριστώ όλους τους αθλητές, προπονητές, γονείς αθλητών της ακαδημίας μας, managers, διαιτητές, παράγοντες και όλους όσους συνεργάστηκα. Κάποια στιγμή σίγουρα θα τα ξαναπούμε!
Έκανα μόνο φίλους, δεν αποχαιρετώ κανέναν όμως, γιατί αυτή δεν είναι μια δήλωση αποχώρησης από τον χώρο. Θα συνεχίσω από τη θεσμική θέση μου ως προέδρου της ΕΚΑΣΚΕΜ να προσπαθώ για το καλό του μπάσκετ στην περιοχή μας και, ίσως, για να βρω ένα νέο κίνητρο στη, δεδομένη, μπασκετική μου δίψα.
Εις το επανιδείν!”.
