Το κάνεις και υπογράφεις την ”καταδίκη” σου όσων αφορά τον σχεδιασμό του αγωνιστικού τμήματος στην ομάδα σου, εκτός και αν…!
Είναι δίκοπο μαχαίρι. Πρέπει ο άνθρωπος που θα επιλέξετε γι’ αυτή τη θέση να είναι πάνω απ’ όλα και εξακριβωμένα 1000% ηθικό στοιχείο σαν άνθρωπος. Αλλά ακόμα κι έτσι να είναι, καλό είναι να μην είναι ο ίδιος μάνατζερ ή ατζέντης ποδοσφαιριστών. Παρακάτω θα εξηγηθεί το γιατί.
Καταρχάς να πούμε τη διαφορά μεταξύ αυτών των επαγγελματιών στο χώρο του ποδοσφαίρου διότι ακόμη και μεγάλοι ελληνικοί σύλλογοι, τα έχουν μπερδέψει. Ή έτσι τους βολεύει. Ή δεν έχουν εκπαιδευτεί και δεν έχουν μορφωθεί πάνω στο αντικείμενο της επιλογής των κατάλληλων ανθρώπων στις κατάλληλες θέσεις.
Ατζέντης ποδοσφαιριστών είναι αυτός ο οποίος έχει στην ατζέντα του διάφορα ονόματα ποδοσφαιριστών οι οποίοι ”παίζουν μπάλα” χωρίς αποκλειστικό συμφωνητικό με συγκεκριμένο γραφείο, ή όταν μιλάμε για την Ελλάδα δεν έχουν καν συμφωνητικά με κανένα γραφείο (αν υπάρχει κι αυτό ως πρέπει), ψάχνοντας ομάδα και από όποιον κάτσει. Έτσι δίνουν την εντολή τους σε δύο, τρεις, τέσσερις…είκοσι ανθρώπους που κάνουν αυτή τη δουλειά και από όποιον έχουν την καλύτερη πρόταση σύμφωνα με τις προτεραιότητές τους, μέσω αυτού του ανθρώπου θα παν στην ομάδα που τους πρότεινε (πολλές φορές είναι και ο μπαμπάς!).
Η δουλειά του μάνατζερ είναι παρόμοια, αλλά αποκλειστική. Είτε με συμφωνητικό συνεργασίας είτε όχι, ο μάνατζερ ενός ποδοσφαιριστή είναι το…άλλο του μισό! Γι’ αυτό συνήθως ο μάνατζερ παικτών δεν έχει πολλούς παίκτες ή όταν μιλάμε για μεγαλεία του τύπου Μίνο Ραϊόλα, έχουν αρκετούς εργαζόμενους που τους ορίζουν ως ”ο άνθρωπος που θα είσαι δίπλα του 24 ώρες το 24άωρο”. Και καταλαβαίνεται αυτό τι σημαίνει…Αγάπη, σ΄τηριξη, φροντίδα, στοργή και προδέρμ! Οφείλεις να είσαι ο φύλακας-άγγελος του ποδοσφαιριστή και να του κλείνεις ακόμη και τα εισιτήρια του αεροπλάνου για να πάει στη Μύκονο διότι δεν κάνει να κουραστεί. Πρέπει να έχεις το ”πουλέν” σου στα ώπα-ώπα!
Οπότε λοιπόν λέμε, πως για να αναλάβει κάποιος Τεχνικός Διευθυντής σε μια ομάδα ποδοσφαίρου:
- Πρέπει να διαπιστωθεί αν έχει γνώσεις πάνω στο θέμα του αγωνιστικού σχεδιασμού μιας ποδοσφαιρικής ομάδας ή ακόμα και αν μπορεί να σχεδιάσει ένα μακροπρόθεσμο πλάνο (ή και μεσοπρόθεσμο ακόμα) και να μπορεί να χαράξει την τεχνική και εμπορική πολιτική μιας ομάδας σε σχέση με το υλικό των ποδοσφαιριστών.
- Είναι σε θέση να ”τα βάλει κάτω” με τον Διευθυντή Υποδομών ή αν δεν υπάρχει τότε με τον εαυτό του και τους Προπονητές της Ακαδημίας ώστε να ξεκαθαρίσουν τον αγωνιστικό προσανατολισμό του συλλόγου; Να τον φέρουν σε άρρητη σχέση με το τακτικό, τεχνικό, φυσικό και εξωαγωνιστικό προφίλ της ανδρικής ομάδας;
- Είναι σε θέση να μπορεί να κρίνει το αποτέλεσμα της εργασίας όλου του team; Έχει γνώσεις διαπιστευμένες σε όλα τα πεδία του ποδοσφαίρου; Πώς αλλιώς θα συνεννοηθεί και με τον Προπονητή και τους υπόλοιπους; Προπονητική, φυσική αγωγή, ανάλυση, scouting; Aκόμη και στα ιατρικά πεδία όπως το κομμάτι του physio ή της εφαρμογής των εργοκινητικών, έχει μορφωθεί τουλάχιστον στα βασικά για να μπορεί να συνεννοηθεί με τους συναδέλφους του και να λαμβάνει σωστές αποφάσεις; Έχει βασικές οικονομικές και νομικές γνώσεις πάνω στο αθλητικό κομμάτι ή να έχει φροντίσει να μάθει πράγματα για αυτά, όπως και για το management αθλητικών συλλόγων ή ακόμη και για θέματα marketing; Ναι, ο τεχνικός διευθυντής πρέπει να είναι ένα πολυεργαλείο γνώσεων του ποδοσφαίρου, όπως και φυσικά να έχει σχέσεις (όχι φιλικές αλλά επαγγελματικές) με αρκετούς μάνατζερς ή ατζέντηδες για να κάνει τη δουλειά του όσο καλύτερα γίνεται.
- Επικοινωνιακά και σαν προσωπικότητα να μπορεί να χειρίζεται άψογα τον λόγο και να μπορεί να εισάγει ένα ποιοτικό προφίλ ο ίδιος και οι υπόλοιποι ενός team. Σίγουρα επίσης να μιλάει μια ξένη τουλάχιστον γλώσσα σε ανεκτό επίπεδο και γενικά να μην…κρύβεται πίσω από το ”ψάχνει παίκτες”. Δεν είναι η βασική του δουλειά να ψάχνει και να προτείνει. Αυτό το κάνουν οι scouts σε συνεργασία με τον προπονητή και τους βοηθούς του. Αλλά η δική του δουλειά είναι να λαμβάνει όσο το δυνατόν σωστές αποφάσεις και να μπορεί να διεκδικήσει ό,τι καλύτερο μπορεί για την ομάδα του.
Αυτές είναι οι βασικές αρχές της εργασιακής δομής ενός τεχνικού διευθυντή στο ποδόσφαιρο. Ακόμη πιστεύετε κάποιοι πως το να βρείτε τον έναν ή τον άλλον ”μάνατζερ” που τους λέτε εσείς όλους, για τη θέση του τεχνικού υπευθύνου είναι η σωστή λύση; Αν ναι, τότε το πραγματικό ποδόσφαιρο δεν είναι για σας από την πλευρά του συμμετέχων ως μέλος αυτού σε κάποια ομάδα, αλλά μόνο από την πλευρά του θεατή και του φιλάθλου.
Καταλήγοντας, θα τονίσω ότι κατά την συντριπτική πλειοψηφία όταν η ‘‘δουλειά έγινε έτσι”, τότε υπήρχε στο τέλος οδυρμός και κλάμα. Δε χρειάζεται να αναφέρουμε παραδείγματα. Κάθε χρόνο έχει δεκάδες στη χώρα μας. Στο εξωτερικό στα προηγμένα πρωταθλήματα που θέλουμε αλλά δεν μπορούμε να μοιάσουμε καθόλου, από σπάνια έως ποτέ δεν είναι κάποιος μάνατζερ ή ατζέντης σε τέτοια θέση. Είναι στο γραφείο του και στη δικιά του (δύσκολη κι επίπονη επίσης) δουλειά.
Σκεφτείτε το και λίγο αλλιώς…Όπως είναι και η πραγματικότητα σε πολλούς τομείς της αγοράς, έτσι είναι και στο ποδόσφαιρο. Υπάρχουν αυτοί οι οποίοι θα σου πουλήσουν μόνο ”πρώτο πράμα”. Υπάρχουν αυτοί που θα σου πουλήσουν ανάλογα με αυτό που πληρώνεις, υπάρχουν αυτοί που θα σου υπερτιμολογήσουν τα πάντα κι αν ”πέσεις έπεσες” και υπάρχουν κι αυτοί που ό,τι έχουν…ας μου επιτραπεί η έκφραση…Κουτσό, στραβό, καλό, τέλειο, σάπιο…θα προσπαθήσουν να το πουλήσουν για να μην τους μείνει!
Ακόμη θέλετε έναν μάνατζερ ποδοσφαιριστών για τεχνικό διευθυντή;
Κείμενο: Βασίλης Αλαμπορινός
