ΠΑΕ Βέροια: Μαύρη θολούρα (ή ένας μινι-απολογισμός της σεζόν)

Τώρα που έπεσε η αυλαία σε μια καταστροφική χρονιά για την ιστορία της Βασίλισσας του Βορρά, μπορεί να κάναμε «ταμείο» το οποίο μας έστειλε στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, πρέπει να γίνει όμως και ένας απολογισμός. Ποιος όμως να τον κάνει;

Αυτό μας έφαγε. Και εξηγούμαστε. Το καλοκαίρι δημιουργήθηκε ένα διοικητικό μοντέλο με βασικό χαρακτηριστικό τη… θολούρα. Ο ένας να μπορεί να πετάει το μπαλάκι στον άλλον και στο τέλος η μπάλα να καταλήγει στην… εξέδρα. Συγκροτήθηκε μια διοίκηση από νέους παράγοντες αποτελούμενη από κάποιους με μεγάλη οικονομική επιφάνεια – εξαιρετικά επιτυχημένους στις δουλειές τους, κάποιους απλώς με το παραγοντιλίκι στο αίμα τους και κάποιους εθελοντές (εδώ γελάμε) διαχρονικά «ερωτευμένους» με τη Βέροια για να τρέξουν την ομάδα. Τελικά, όσο αγνές και ρομαντικές κι αν ήταν οι προθέσεις, το αποτέλεσμα ήταν τραγικό. Το επαγγελματικό ποδόσφαιρο μόνο για τον ρομαντισμό του δεν διακρίνεται.

Όμως εκτός από εκείνη την αγωνιστική απόδοση της Βέροιας, όλα τα άλλα είχαν απόδοση… χωριού. Κανένας επαγγελματισμός, σε κανένα επίπεδο λειτουργίας. Αργά ή γρήγορα θα «άρχιζαν τα όργανα»…

Χρήματα είπαν ότι δεν σκόπευαν να βάλουν (ίσως ελάχιστα), αλλά θα διαχειρίζονταν τα όποια έσοδα της σεζόν, την εγγυτική Μπίκα για την αδειοδότηση και την οικονομική στήριξη μιας προσπάθειας τύπου «λαϊκής βάσης». Σε αυτό το κομμάτι η διοίκηση πέτυχε τον στόχο της διότι η ομάδα στηρίχθηκε, τόσο από τις τοπικές επιχειρήσεις, όσο και από πολιτικούς παράγοντες. Παράπονο δεν πρέπει να έχει κανείς.

Λάθος προσέγγιση

Στο αγωνιστικό κομμάτι, το πουλόβερ ξηλώθηκε εξ αρχής. Ποδοσφαιριστές της προηγούμενης σεζόν περίμεναν αρκετές μέρες στο ακουστικό τους, όμως ακούγοντας τη νέα φιλοσοφία που ευαγγελίστηκε η διοίκηση περί «δικών μας» παιδιών, έλαβαν το μήνυμα και αναχώρησαν για άλλους προορισμούς. Και δεν ήταν μόνο οι διαφαινόμενες περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες, αλλά κυρίως το ζήτημα της προσέγγισης, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν έγινε ποτέ ή έγινε με λάθος τρόπο. Επιπλέον, φάνηκε και μια υποσυνείδητη εσωτερική «ανάγκη» των διοικούντων να δείξουν στους προηγούμενους ότι θα καταφέρουν καλύτερα, με λιγότερα λεφτά, επειδή «εμείς ξέρουμε».

Ποιος παίρνει αποφάσεις; Ποιο είναι το οργανόγραμμα; Ποιος διαλέγει προπονητή; Ποιος κάνει μεταγραφές; Όλοι μαζί και κανένας, είναι απάντηση. Απόλυτη θολούρα. Βολική θολούρα, να μην αναλαμβάνει κανείς την ευθύνη.

Παραδόξως, το ξεκίνημα της σεζόν βρήκε την ομάδα με ένα αξιόμαχο σύνολο, με έναν καλό προπονητή και μια πολύ καλή αποδοχή από τους φιλάθλους, διότι ο πήχης μπορεί να ήταν χαμηλά, όμως στο χορτάρι μια χαρά βλεπόταν η Βέροια! Βλεπόταν και άφηνε μάλιστα υποσχέσεις για το μέλλον. Όμως εκτός από εκείνη την αγωνιστική απόδοση της Βέροιας, όλα τα άλλα είχαν απόδοση… χωριού. Κανένας επαγγελματισμός, σε κανένα επίπεδο λειτουργίας. Αργά ή γρήγορα θα «άρχιζαν τα όργανα»…

Turning-point το διαζύγιο με Ανυφαντάκη

Η σεζόν πήρε την κάτω βόλτα όταν αποχώρησε ο Ανυφαντάκης. Στον Κρητικό προπονητή, οι διοικούντες καταλόγισαν ότι δεν είχε μπέσα. Βέβαια, στα διαζύγια ποτέ δεν φταίει μόνο ένας. Και σε αυτήν την περίπτωση το θέμα της προσέγγισης και του πνεύματος συνεργασίας, ήταν αυτά που οδήγησαν τον Ανυφαντάκη στην έξοδο.

Όλοι εναντίον όλων και όλοι μαζί

Και τότε άρχισαν τα σύννεφα να πυκνώνουν, να μαυρίζουν και να ψιλοβρέχει. Παραφράζοντας τη γνωστή ατάκα: Τελικά ποιος κυβερνά αυτή την ομάδα; Βγήκαν στη φόρα οι μεγάλες διοικητικές αδυναμίες. Ποιος παίρνει αποφάσεις; Ποιο είναι το οργανόγραμμα; Ποιος διαλέγει προπονητή; Ποιος κάνει μεταγραφές; Μήπως ο Διαμάντης; Μήπως ο Αποστολίδης; Μήπως ο Νούλας; Ή μήπως ο Τσαλουχίδης; Όλοι μαζί και κανένας, είναι απάντηση. Απόλυτη θολούρα. Βολική θολούρα, να μην αναλαμβάνει κανείς την ευθύνη.

Παραδόξως (ξανά) ήρθε καλός προπονητής (Βελιτζέλος) και έφυγε σε 24 ώρες απαξιωμένος. Μέχρι και ξεφτίλα το λες αυτό που του έκανε η Βέροια.

Η χαρά των «ρουφ»

Στο μεταξύ «χάθηκαν» τα αποδυτήρια. Άρχισαν από διάφορα πόστα οι «ρουφ» να κάνουν το γνωστό παιχνίδι που οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή. Το κλίμα χάλασε οριστικά. Θέλετε παραδείγματα;

• Το μάλε-βράσε με Ματζιαρίδη και σειρά ανακοινώσεων και διαρροών σε ΜΜΕ…
• Η κακήν-κακώς αποχώρηση Μαραγκού, που όχι μόνο δεν έφυγε όπως αρμόζει σε «σημαία», αντιθέτως του χρεώθηκαν πολλά…
• Ο Γιώτης που την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια, ξύπνιος γαρ, για να μη συνδέσει το όνομά του με τη μαύρη σελίδα της Βασίλισσας…
• Και να μην ξεχνάμε τα «οργισμένα» ποσταρίσματα στα social media μεταξύ του υπεύθυνου τύπου της ομάδας και του προέδρου του ΔΣ οι οποίοι μάλλον είχαν προηγούμενα (δεν εξηγείται αλλιώς) και με αφορμή ένα κομμάτι πίτσα στο μαγαζί του Τζορντάνι, ξεκατινιάστηκαν δημοσίως.

Τα τσιτάτα ότι η Βέροια θα αναγεννηθεί και “φτου κι απ’ την αρχή”, “θα τα καταφέρουμε ξανά” και λοιπά μηνύματα ελπίδας, είναι για να περνάει η ώρα και να βάζουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί..

Εντωμεταξύ η αγωνιστική κατρακύλα συνεχίζονταν. Οι προπονητές άλλαζαν σαν τα πουκάμισα. Οι ποδοσφαιριστές δεν μπορούσαν κάτι παραπάνω. Κι όμως πολλοί στη διοίκηση πίστευαν – μέχρι την τελευταία αγωνιστική – ότι η ομάδα θα σωθεί. Φυσικά η ποδοσφαιρική πραγματικότητα δεν συγχωρεί. Η Βέροια έπεσε με κρότο στη Γ’ Εθνική.

Τι ζήσαμε Θεέ μου! Ή μάλλον: τι έζησες Βασίλισσά μου!

Και τώρα τι; Ποιος;

Υπάρχουν διάφορα σενάρια, ρεαλιστικά αλλά και ευσεβείς πόθοι. Ένα από αυτά ήθελε την ομάδα να επιστρέφει (μέσω τρίτου) στα συμφέροντα Καρυπίδη. Με τη Βέροια στη Γ’ Εθνική; Δύσκολα…

Άλλο σενάριο θέλει την υφιστάμενη διοίκηση να μείνει, να βάλει λεφτά (γιατί μετά το κακό παράδειγμα της φετινής σεζόν – είναι απίθανο να φέρει τους ίδιους πόρους η “λαϊκή βάση”) με σκοπό να επαναφέρει την ομάδα τουλάχιστον στην κατηγορία από την οποία την παρέλαβε.

Μόνο με ισχυρό οικονομικό παράγοντα που θα επενδύσει τα καλά του τα λεφτά, που θα χτίσει επαγγελματική οργανωτική δομή και θα ξεκινήσει Project με στόχο την άνοδο στη Super League.

Το τρίτο σενάριο που κυκλοφόρησε στην πιάτσα αφορά τον Αχιλλέα Μπίκα με την εξαιρετική ομάδα στελεχών που έχει δημιουργήσει στο κομμάτι των ακαδημιών, να κρατήσει τη Βέροια ως φυτώριο ποδοσφαιριστών.

Και πάντα φυσικά υποβόσκει το απευκταίο της «διοίκησης σωτηρίας» με τους γνωστούς «ερωτευμένους» που όμως θα έχουν πλέον να αντιμετωπίσουν το πάθος και τη δυναμική της… Αγίας Μαρίνας!

Δυστυχώς, κανείς δεν ξέρει και κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει τι θα γίνει, ποιος θα έρθει και με ποιο σχέδιο.

Μαύρη θολούρα.

Τώρα, τα τσιτάτα ότι η Βέροια θα αναγεννηθεί και “φτου κι απ’ την αρχή”, “θα τα καταφέρουμε ξανά” και λοιπά μηνύματαελπίδας, είναι για να περνάει η ώρα και να βάζουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί. Μόνο με ισχυρό οικονομικό παράγοντα που θα επενδύσει τα καλά του τα λεφτά, που θα χτίσει επαγγελματική οργανωτική δομή και θα ξεκινήσει Project με στόχο την άνοδο στη Super League, μόνο τότε μπορούμε να πούμε ότι θα ξαναγεννηθεί η Βέροια. Έως τότε, καληνύχτα Βασίλισσα.

Υ.Γ.: Από το sportsfan μην περιμένετε «πέσιμο» στους παίκτες. Αυτούς διάλεξε η διοίκηση.