Kataskopos speaking
Είδα τα χθεσινά ματσάτκια. Το συμπέρασμα που έβγαλα είναι πως φέτος είναι η χρονιά του Άρη. Ο “Κάρυ” θα σηκώσει την κούπα και θα γίνει ο κορυφαίος Πρόεδρος που πέρασε από τον σύλλογο της Θεσσαλονίκης. Άγαλμα θα τον κάνουν έξω από το Χαριλάου.
Δεν το βλέπετε πως ολόκληρο το σύμπαν έχει συνομοτήσει. ώστε ο “Στρατηγός” Μάντζιος και η παρέα του, να πάρουν το κύπελλο μετά από 44 ολόκληρα χρόνια; Φαντάζεστε τι έχει να γίνει στον Λευκό Πύργο, έτσι και ο Άρης πάρει τον τίτλο; Και το κυριότερο, αν αυτό γίνει με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ. Ώρε, γλέντια! 3 ημέρες σουρωμένοι θα είναι οι οπαδοί των “κιτρίνων”. Και εδώ στη Βέροια, έχουμε πολλά αρρωστάκια του Άρη που θα βγούνε στην Πλατεία Ελιάς για να πανηγυρίσουν.
Πάμε τώρα στον Βαγγέλα. Τι έγινε ρε Μαρινάκη; Εκτός και από το κύπελλο; Ακόμη μια σφαλιάρα; Πόσο πιο κάτω θα πάει αυτή η ιστορία; Τόσο πολύ σ’ έχει ζαλίσει η Premier League; Θέλεις μια ταπεινή συμβουλή; Έτσι κι αλλιώς, είσαι εκτός και από το πρωτάθλημα, φέρε πίσω τον Μάρτινς να σου ξαναφτιάξει από την αρχή την ομάδα και να σου πάρει άλλα τρία πρωταθλήματα. Μ’ αυτούς τους αστείους προπονητές που φέρνεις, σε βλέπω για 4η θέση στο πρωτάθλημα.
Για τον Αλαφούζο το έχω ξαναπεί, φτάνει στην πηγή, αλλά δεν πίνει νερό. Ίσως, μ’ αυτόν τον Τουρκαλά, να κάνει την ανατροπή και να πάρει επιτέλους το πρωτάθλημα μετά από 14 χρόνια. Αυτός έχει κάτι που δεν είχε ο Γιοβάνοβιτς. Είναι σκύλος και δεν διστάζει. Ο Σέρβος ήταν εργατικός, αλλά και πολύ φοβικός, σε αντίθεση με τον Τερίμ που τρώει σίδερα!
Γενικότερα, βλέπω πως εκεί θα πάει το πράγμα, ο Άρης το κύπελλο και ο Βάζελος το πρωτάθλημα. Από την άλλη όμως, δεν μπορώ να διαγράψω τον “Τίγρη”, γιατί είναι παλιά καραβάνα και ξέρει να παίρνει αυτό που θέλει. Όπως επίσης και τον Λουτσέσκου που είναι μανούλα στο να σου κλέψει το πρωτάθλημα, χωρίς να τον πάρεις χαμπάρι. Όταν οι άλλοι έχουν τραυματισμούς και θλάσεις, βλέπε Ιωαννίδη, ο Ρουμάνος κάνει το τέλειο ροτέισον! Θα εξαρτηθεί βέβαια και το τι θα κάνει στα τρία ντέρμπι που έχει μέσα στην Τούμπα στις επόμενες 20 ημέρες. Θα δούμε, έχουμε ακόμα πολύ δρόμο…