Λίγες ημέρες πριν από την έναρξη των επίσημων υποχρεώσεων στην Α’ ΕΠΣ Ημαθίας, οι ομάδες βρίσκονται στην τελική ευθεία της προετοιμασίας τους, μετρώντας αντίστροφα για τη σέντρα της νέας αγωνιστικής περιόδου. Ωστόσο, πίσω από τις προπονήσεις και τα φιλικά παιχνίδια, ένα ζήτημα που κάθε χρόνο γίνεται όλο και πιο έντονο συνεχίζει να απασχολεί τα σωματεία, η έλλειψη διαθέσιμων ποδοσφαιριστών.
Δεν πρόκειται για καινούργιο φαινόμενο, ούτε αποτελεί πλέον είδηση. Είναι όμως ένα πρόβλημα που μεγαλώνει και, αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, είναι πιθανό να δημιουργήσει ακόμη μεγαλύτερες δυσκολίες στο μέλλον. Οι διοικήσεις καλούνται να δημιουργήσουν ρόστερ με περιορισμένους πόρους, την ώρα που η δεξαμενή των νεαρών ποδοσφαιριστών που μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της Α’ Ερασιτεχνικής δείχνει ολοένα και μικρότερη.
Σε καλύτερη θέση βρίσκονται αναμφίβολα τα σωματεία που διαθέτουν οργανωμένες ακαδημίες και έχουν τη δυνατότητα να επενδύουν στα δικά τους παιδιά. Ωστόσο, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, δεν είναι δυνατόν όλες οι ομάδες να διαθέτουν ακαδημίες, είτε λόγω οικονομικών και οργανωτικών δυσκολιών είτε λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που επικρατούν σε κάθε περιοχή. Αυτό δημιουργεί μια επιπλέον ανισορροπία, καθώς ορισμένα σωματεία έχουν τη δική τους “δεξαμενή” νεαρών παικτών, ενώ άλλα είναι υποχρεωμένα να αναζητούν λύσεις στην ήδη περιορισμένη αγορά.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, σε αρκετές περιπτώσεις, όταν ένας παίκτης θεωρείται διαθέσιμος και ικανός να κάνει τη διαφορά, οι οικονομικές απαιτήσεις που συνοδεύουν τη μετακίνησή του προκαλούν έντονο προβληματισμό. Σε ένα ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, όπου οι περισσότερες διοικήσεις δίνουν καθημερινά μάχη για να παραμείνουν οικονομικά βιώσιμες, η λογική της “δημοπρασίας” για την απόκτηση ποδοσφαιριστών αποδείχθηκε ιδιαίτερα επιβαρυντική με πολλές ομάδες που μπήκαν στην διαδικασία να το πληρώνουν με το πιο βαρύ τίμημα.
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία λόγω της υποχρέωσης που υπάρχει στην Α’ ΕΠΣ Ημαθίας για τη συμμετοχή στην ενδεκάδα, καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα, τουλάχιστον δύο νεαρών ποδοσφαιριστών. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι κάθε ομάδα θα πρέπει να διαθέτει στο ρόστερ της τουλάχιστον τέσσερις παίκτες που να μπορούν να καλύψουν συγκεκριμένες αγωνιστικές ανάγκες.
Οι ελλείψεις ποδοσφαιριστών και οι οικονομικές απαιτήσεις αποτέλεσαν, άλλωστε, ένα από τα βασικότερα θέματα συζήτησης στα ποδοσφαιρικά “πηγαδάκια” της Ημαθίας το τελευταίο διάστημα. Το οξύμωρο είναι πως την ίδια στιγμή οι ακαδημίες των συλλόγων συνεχίζουν να λειτουργούν και να δουλεύουν με μεγάλο αριθμό παιδιών. Παρ’ όλα αυτά, η μετάβαση από τις υποδομές στο ανδρικό ποδόσφαιρο φαίνεται να παρουσιάζει σημαντικά κενά.
Και εδώ βρίσκεται ίσως η ουσία του προβλήματος. Αν υπάρχουν παιδιά στις ακαδημίες, αλλά οι ανδρικές ομάδες δυσκολεύονται να βρουν νεαρούς ποδοσφαιριστές, τότε κάτι στη διαδικασία μετάβασης χρειάζεται επανεξέταση. Παράλληλα, όμως, δεν θα πρέπει να παραβλέπεται και μια ευθύνη που αναλογεί στα ίδια τα σωματεία. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου νεαροί ποδοσφαιριστές, ακόμη και όταν δείχνουν ότι έχουν τις δυνατότητες και τη διάθεση να κάνουν το επόμενο βήμα, δεν παίρνουν τις ευκαιρίες που χρειάζονται. Ιδιαίτερα όταν ένα παιδί επιλέγει να αφήσει την ασφάλεια της ηλικιακής του ομάδας και να διεκδικήσει θέση στο ανδρικό ποδόσφαιρο, χρειάζεται εμπιστοσύνη, υπομονή και πραγματικό χώρο μέσα στην ομάδα. Αντί γι’ αυτό, αρκετές φορές προτιμάται η πιο “σίγουρη” λύση ενός έμπειρου ποδοσφαιριστή, με αποτέλεσμα οι νέοι να απογοητεύονται, να εγκαταλείπουν ή να αναζητούν αλλού την ευκαιρία που δεν βρήκαν στον τόπο τους. Με αυτόν τον τρόπο, ένας φαύλος κύκλος συνεχίζεται: οι ομάδες αναζητούν νεαρούς παίκτες, την ίδια ώρα που δεν δίνουν πάντα στα δικά τους παιδιά τον χρόνο και την εμπιστοσύνη που απαιτείται για να εξελιχθούν.
Παράλληλα, δεν θα πρέπει να παραβλέπεται η πραγματικότητα για τα σωματεία που δεν διαθέτουν τμήματα υποδομής και ξεκινούν κάθε καλοκαίρι ουσιαστικά από μηδενική βάση.
Η διοργανώτρια αρχή και τα ίδια τα σωματεία θα πρέπει να ανοίξουν έναν ουσιαστικό διάλογο για το συγκεκριμένο ζήτημα. Όχι μόνο για να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες της φετινής σεζόν, αλλά κυρίως για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ώστε το ημαθιώτικο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο να αποκτήσει ξανά μια σταθερή και παραγωγική βάση.
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι απλώς να συμπληρωθούν τα ρόστερ και να βγει η χρονιά. Είναι να δημιουργηθεί ένα μοντέλο που θα επιτρέπει στις ομάδες να στηρίζονται περισσότερο στους δικούς τους ποδοσφαιριστές, να δίνουν πραγματικές ευκαιρίες στους νέους και παράλληλα να προστατεύουν τη βιωσιμότητα των σωματείων. Και αυτό είναι ένα στοίχημα που δεν μπορεί να περιμένει.
Γτ οι ακαδημίες ζητάνε λεφτά για τα παιδιά όταν είναι να πάνε σε αντρικό