Μια ιστορική αναδρομή του “Στρατηγού” Στέφανου Γαϊτάνου, στην ποδοσφαιρική πορεία του Νίκου Νταμπίζα και τις “χρυσές εποχές” της δόξας της ΑΕΠ Βέροιας στα “σαλόνια” του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Ο Νίκος Νταμπίζας υποδέχθηκε στον τόπο καταγωγής του, την Κλεισούρα Καστοριάς τους Legoballs σε μια συνέντευξη ζωής, γεμάτη μνήμες, συναίσθημα και ιστορίες που ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχε ξαναμοιραστεί δημόσια.
Στο πρώτο μέρος αυτής της κουβέντας, ο Legend του 2004 “ξετυλίγει” το κουβάρι της ποδοσφαιρικής του διαδρομής, ξεκινώντας από τον Ερμή Αμυνταίου και την ΑΕΠ Βέροιας, φτάνοντας μέχρι τον Ολυμπιακό, τη Νιούκαστλ, τη Λέστερ και την ΑΕΛ, φωτίζοντας σταθμούς που καθόρισαν όχι μόνο την καριέρα του, αλλά και τον ίδιο ως άνθρωπο.
Ένας από τους ανθρώπους που έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στην ποδοσφαιρική εξέλιξη του Νίκου Νταμπίζα ήταν ο Στέφανος Γαϊτάνος. Ο γνωστός σε όλους “Στρατηγός”, που έχει συνδέσει άρρηκτα το όνομά του με το ποδόσφαιρο της Ημαθίας και την ΑΕΠ Βέροιας
Ο κ. Γαϊτάνος μίλησε για το ξεκίνημα της ποδοσφαρικής πορείας του Νταμπίζα, για θρύλους της ομάδας, όπως ο Ανδρεάς Νινιάδης και ο Παντελής Καφές, αλλά και για τη συνολική παρουσία και φιλοσοφία της ΑΕΠ Βέροιας από το τότε μέχρι και το σήμερα.
Αναλυτικά όσα είπε:
“Ο Νίκος ήρθε μεταγραφή από το Αμύνταιο. Πήγαμε εκεί σε μια καφετέρια με ένα φως που ίσα-ίσα βλεπόμασταν. Του λέω ‘κοίταξε, από τα σκοτάδια σε φέρνω στον παράδεισο, βάλε τα δυνατά σου’. Μπήκα κατευθείαν στο ψητό, γιατί είδα ένα παιδί που με εντυπωσίασε όταν ήρθε εδώ και δοκιμάστηκε. Με την έννοια, ότι του έδωσα να καταλάβει ότι είχε όλες τις δυνατότητες. Τον είχαμε παρακολουθήσει, είχαμε δίκτυο παρακολούθησης τότε. Μου έκανε εντύπωση το γεγονός όταν τον ρώτησα ‘Με τι ήρθες ρε Νικόλα;’ Και μου λέει ‘Με το τρένο’. Ούτε με το ΙΧ, ούτε με τη μαμά του, ούτε με τον μπαμπά του… ήρθε με το τρένο, πήρε το αστικό από τη Βέροια και ανέβηκε με άλλο αστικό στη Ραχιά.
Έκανε ολόκληρη διαδικασία ένα νεαρό παιδί και φυσικά μόλις μπήκε μέσα άφησε τα διαπιστευτήριά του με την πρώτη παρουσία και φέραμε αυτό το θηρίο… ήταν ένα θηρίο ο Νικόλας. Βέβαια, χρειαζόταν δουλειά, όπως όλα τα νεαρά παιδιά που ξεκινάνε, αλλά είχε ψυχικά χαρίσματα, τα οποία σε συνδυασμό με τα σωματικά του προσόντα, έδειχνε την εικόνα ενός παίκτη που είχε προοπτική, εφόσον θα δούλευε και θα ήταν ταπεινός και προσγειωμένος, τα είχε αυτά ο Νίκος (…) Την πρώτη μέρα προπόνησης σε αυτό το γήπεδο, έχω ένα πολύ ωραίο σέντερ μπακ, τον Μουρατίδη και του λέω ‘Κώστα αλλάζεις θέση, περνάς σέντερ μπακ, ο μικρός στην πήρε τη θέση’”.
Για τον Ανδρέα Νινιάδη: “Ο Νινιάδης έχει έρθει πριν από καιρό στην Ελλάδα με ένα γκρουπ από τη Γεωργία, το οποίο έκανε κάτι παιχνίδια στην Ελλάδα, μια επίσκεψη, όπου εκεί είχε πει με ‘σπαστά’ ελληνικά στον Πρόεδρο Βασίλη Φωτιάδη ότι παίζει μπάλα. Μια μέρα, λοιπόν, που κάνουμε προπόνηση, εμφανίζεται ένας κύριος με ταλαιπωρημένη όψη, μαζί με ένα παιδάκι επίσης ταλαιπωρημένο, με ένα ντύσιμο φτωχικό. Όταν ξεκινούσε η προπόνηση είχε νεκρική σιγή… έρχεται αυτός και μου λέει με ‘σπαστά’ ελληνικά: ‘Κύριε προπονητά έφερα αυτό το παιδί να το δείτε’. Τον κοίταξα τον πιτσιρικά και δεν με έπειθε. Με αυτό το μπόι θα έπρεπε να είσαι ή σαν τον Δομάζο ή πρέπει να είσαι σαν τον Γαϊτάνο… δεν γίνεται αλλιώς. Επιμένει ο θείος, ‘όχι είναι μεγάλος παίκτης…’. Λέω στον φροντιστή ‘Δωσ’ του ρούχα, με έβγαλε την Παναγία’. Και μπαίνει ένα μάγος (…), ενώ συνεχίζοντας για τη συνύπαρξή του με τον Αντρέα Νινιάδη και τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα, αποκάλυψε ότι ζήτησε από τον Πρόεδρο να τον κλείσει άμεσα.
Για την ΑΕΠ Βέροιας: “Δεν ήταν μια ποδοσφαιρική σχέση απλή… η ομάδα εξακολουθεί να κινείται στον παιδαγωγικό τομέα. Εδώ εμείς δεν μεγαλώνουμε παίκτες, δεν θα παίξουν όλοι ποδόσφαιρο. Το γνωρίζουμε, με αποτέλεσμα να δίνουμε βαρύτητα στο πώς θα μεγαλώσουμε τα παιδιά (…) Αν αυτά τα παιδιά παίξουν και ποδόσφαιρο, αισθάνεσαι μια ηθική ικανοποίηση ότι τα κατάφερες. Αν πάλι δεν παίξουν ποδόσφαιρο, σε θυμούνται για τον αγώνα που έκανες για να είναι πετυχημένα στη ζωή”.
Για τον Παντελή Καφέ: “Ο Παντελής Καφές ήταν αναπληρωματικός της αναπληρωματικής ομάδας. ‘Έλα αγόρι μου εδώ, για να σε δώ, αντέχεις;’. Μπαίνει ο Παντελής και κερδίζει πέναλτι στο 88’ με το παιχνίδι στο 1-1. Την επόμενη Κυριακή ο Παντελής βασικός, Βέροια-Καλαμαριά 3-0, γκολ ο Παντελής! Να ο Παντελής πώς πάει στον ΠΑΟΚ… Παίρνει τηλέφωνο ο Αναστασιάδης και ρωτάει ‘Τι λέει αυτός;’. Του λέω ‘μην τον φοβάσαι πάρ’ τον και βάλ’ τον όπου θέλεις’”.
Στο μεταξύ, έκανε ιστορική αναδρομή, με τη χρυσή γενιά της Βέροιας το 1977, όντας μέσα στα γραφεία της ομάδας, εκεί όπου έκλειναν όλες οι ιστορικές μεταγραφές των “Πόντιων”.
Για τον Στέφανο Γαϊτάνο ο Νίκος Νταμπίζας είπε: “Μια ιδιαίτερη προσωπικότητα. Ένας άνθρωπος με πολύ βαθιά δομή στη σκέψη του. Εκείνη την περίοδο έπρεπε να είσαι πιο απόλυτος σε μια στάση προς τους ποδοσφαιριστές γιατί τα πράγματα έχουν αλλάξει τώρα (…) Τον θυμάμαι να έρχεται τα πρωινά να τσεκάρει αν έχω φάει στο σπίτι. Μας έλεγε ‘πριν έρθετε στην προπόνηση να έπρεπε να έχετε φάει κάτι’. Θυμάμαι ένα πρωινό χτυπάει το κουδούνι, αναμαλλιασμένος εγώ, ‘το έφαγες το πρωινό με ρωτάει’. Πήρα μαθήματα ζωής και νομίζω με βοήθησαν στην καριέρα μου”.
Από την πλευρά του ο κ. Γαϊτάνος είπε: “Το πρωί, 7:30 η ώρα, εγώ έξω από το σπίτι των παικτών, χτυπούσα το κουδούνι και ρωτούσα: ‘ξύπνησες;’, ‘έφαγες;’. Να υιοθετήσουν, όλες αυτές τις διαδικασίες που θα τους βοηθούσαν στο αγωνιστικό κομμάτι. Γιατί όσο σημαντικό είναι το αγωνιστικό κομμάτι, άλλο τόσο είναι αυτό έξω από το γήπεδο”.
Για το πώς ακούει τον Νταμπίζα ως αναλυτή: “Επιστήμονας, με ξεπερνάει αυτός, αλλά άμα πέσουμε σε κουβέντα θα μας πάρει μερόνυχτα να τα αναλύσουμε… Ωραίος ο Νίκος, μ’ αρέσει και χαίρομαι που τα παιδιά του είναι στο ποδόσφαιρο”.
