Ο Νίκος Νταμπίζας μιλάει για τις θεατές και αθέατες πτυχές της μεταγραφής του στην ΑΕΠ Βέροιας, απόφαση που, όπως λέει ο ίδιος, ήταν αυτή που τον βοήθησε να εξελιχθεί ποδοσφαιρική. Μάλιστα, ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον Στέφανο Γαϊτάνο από τον οποίο πήρε μαθήματα ζωής που τον βοήθησαν στην καριέρα μου.
Ο Νίκος Νταμπίζας υποδέχθηκε στον τόπο καταγωγής του, την Κλεισούρα Καστοριάς τους Legoballs σε μια συνέντευξη ζωής, γεμάτη μνήμες, συναίσθημα και ιστορίες που ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχε ξαναμοιραστεί δημόσια.
Στο πρώτο μέρος αυτής της κουβέντας, ο Legend του 2004 “ξετυλίγει” το κουβάρι της ποδοσφαιρικής του διαδρομής, ξεκινώντας από τον Ερμή Αμυνταίου και την ΑΕΠ Βέροιας, φτάνοντας μέχρι τον Ολυμπιακό, τη Νιούκαστλ, τη Λέστερ και την ΑΕΛ, φωτίζοντας σταθμούς που καθόρισαν όχι μόνο την καριέρα του, αλλά και τον ίδιο ως άνθρωπο.
Μιλά για το πτυχίο του τυροκόμου και το επάγγελμα που δεν ακολούθησε ποτέ, για τις επιλογές ζωής που έγιναν σε κομβικές στιγμές και για την απίθανη ιστορία όταν είπε “όχι” στην πρωταθλήτρια ΑΕΚ του Δημήτρη Μελισσανίδη και του Ντούσαν Μπάγεβιτς.
“Πήρα μια απόφαση και αισθάνομαι τυχερός για την ΑΕΠ Βέροιας”
“Σημείο-κλειδί οι Πόντιοι. Είχα κι άλλες προτάσεις, αλλά επέλεξα τους Πόντιους γιατί ήταν ένα μαζεμένο σωματείο με πολύ ωραία προσέγγιση. Τότε ήταν Γ’ Εθνική η ΑΕΠ. Με ήθελε η Νάουσα, με ήθελαν στον Ολυμπιακό”, λέει ξεκινώντας να μιλάει για την απόφασή του να μετακινηθεί στους “Πόντιους” Βέροιας.
Όπως δηλώνει ο ίδιος, υπήρχε επιλογή, αλλά το πιο σημαντικό ήταν ότι είχε την στήριξη του πατέρα του. Όπως αποκαλύπτει, κάθισε με τον πατέρα του και αναρωτηθήκανε “τι κάνουμε τώρα;”. Παρότι είχε στρωμένη δουλειά και ένα πτυχίο που του “άνοιγε πόρτες”, ο πατέρας του στήριξε τα όνειρά του και τον παρότρυνε να το τολμήσει και όπου βγει, κάτι το οποίο θεωρεί ότι τον ωφέλησε.
Επέλεξε τους “Πόντιους”, ωστόσο είχε αποδεχθεί στο μυαλό του ότι αν μέχρι τα 22 δεν καταφέρει να κάνει το επόμενο βήμα στην καριέρα του, θα επέστρεφε στα πάτρια εδάφη για να ασχοληθεί με τη δουλειά του.
Όσον αφορά την πρώτη εντύπωση για την ΑΕΠ Βέροιας και ποιους συνάντησε εκεί, είπε: “Ο Πόντιοι Βέροιας ήταν μια ομάδα που μέσα σε μια δεκαετία έφτασε από το Γ’ τοπικό στη Β’ Εθνική (…) Πολύ δομημένη ομάδα με τον κ. Γαϊτάνο προπονητή τότε και τον κ. Βασίλη που ήταν Πρόεδρος (…) Όταν πήγα βρήκαν τον Ηλία Ατματσίδη, ήταν ο Μπάμπης Ακριβόπουλος, μαζί μου ήρθε ο Αντρέας Νινιάδης και ο Ηλίας Τζιόκας που μετά έπαιξε στον ΟΦΗ (…) Είχαμε μια ομάδα με προπονητικό κέντρο, δύο γήπεδα και νομίζω αυτός ο επαγγελματισμός, η αγνότητα και η σταθερότητα που είχε η ομάδα, έδωσαν αυτό το αποτέλεσμα. Τέσσερις ποδοσφαιριστές να έχουν παίξει στη διάρκεια του χρόνου στην Εθνική”.
Όσον αφορά τον Παντελή Καφέ, δεν τον πρόλαβε, ήρθε αφού έφυγε ο Νταμπίζας από την ΑΕΠ.
Για τον Στέφανο Γαϊτάνο: “Μια ιδιαίτερη προσωπικότητα. Ένας άνθρωπος με πολύ βαθιά δομή στη σκέψη του. Εκείνη την περίοδο έπρεπε να είσαι πιο απόλυτος σε μια στάση προς τους ποδοσφαιριστές γιατί τα πράγματα έχουν αλλάξει τώρα (…) Τον θυμάμαι να έρχεται τα πρωινά να τσεκάρει αν έχω φάει στο σπίτι. Μας έλεγε ‘πριν έρθετε στην προπόνηση να έπρεπε να έχετε φάει κάτι’. Θυμάμαι ένα πρωινό χτυπάει το κουδούνι, αναμαλλιασμένος εγώ, ‘το έφαγες το πρωινό με ρωτάει’. Πήρα μαθήματα ζωής και νομίζω με βοήθησαν στην καριέρα μου”.
