Υπάρχουν άνθρωποι που φεύγουν από τη ζωή, μα δεν λείπουν ποτέ. Μένουν εκεί, στη μνήμη, στις πράξεις τους, στους ανθρώπους που άγγιξαν, στα τραγούδια που σιγοτραγουδήθηκαν, στα γήπεδα που αντήχησαν το όνομά τους, στις καρδιές που έσμιξαν με τη δική τους.
Ένας τέτοιος άνθρωπος υπήρξε ο Βασίλης Φωτιάδης. Ένας αληθινός Πόντιος, γέννημα-θρέμμα της ιστορίας και της παράδοσης, που μετέφερε τις αξίες και τις ρίζες του Πόντου σε κάθε βήμα της ζωής του.
Γιος του παπά-Μανώλη, του σεμνού ιερέα της Ιεράς Μονής Παναγίας Σουμελά στην Καστανιά Βέροιας από τότε που ήρθε η Θαυματουργή εικόνα της Παναγίας του Ευαγγελιστή Λουκά σε αυτόν τον τόπο, ο Βασίλης μεγάλωσε μέσα σε μια ατμόσφαιρα ιερότητας, παράδοσης και ήθους.
Ο ίδιος, ψάλτης με βαθιά φωνή και ακόμη βαθύτερη πίστη, κρατούσε τα νήματα της ποντιακής ψυχής με ευλάβεια και παρρησία. Δεν ήταν μόνο φορέας μιας πολιτισμικής κληρονομιάς, ήταν η ίδια η κληρονομιά ενσαρκωμένη. Μετέτρεψε την μνήμη σε έργο, και το έργο σε παρακαταθήκη.
Ως πρόεδρος της Αθλητικής Ένωσης Ποντίων Βέροιας, δεν έβλεπε απλώς ένα ποδοσφαιρικό σωματείο. Έβλεπε ένα φυτώριο αξιών, ένα βήμα έκφρασης για τα παιδιά, ένα γήπεδο όπου δεν παιζόταν μόνο ποδόσφαιρο, αλλά χτιζόταν χαρακτήρας, κοινότητα, ελπίδα. Ανέδειξε ποδοσφαιριστές που τίμησαν μεγάλα σωματεία της χώρας, αλλά πάνω απ’ όλα τους δίδαξε τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος με ιδανικά και ρίζες.
Κι αν στα γήπεδα δίδασκε ήθος, στο ποντιακό τραγούδι ανέδιδε ψυχή. Στιχουργός, τραγουδιστής, ερμηνευτής του πόνου και της χαράς του Ποντιακού Ελληνισμού. Η φωνή του ήταν βγαλμένη από τα βάθη του Εύξεινου Πόντου, σαν να αντηχούσε η Ιστορία μέσα από κάθε συλλαβή, σαν να μιλούσε το παρελθόν στο παρόν, ζητώντας να μην ξεχαστεί.
Και δεν ξεχάστηκε.
Ο Βασίλης Φωτιάδης δεν έφυγε. Είναι εκεί, όπου υπάρχουν παιδικά γέλια στα γήπεδα, όπου η ποντιακή λύρα χτυπάει την καρδιά του ελληνισμού, όπου κάποιος τραγουδάει με πάθος για τον ξεριζωμό και την περηφάνια. Είναι εκεί όπου η παράδοση συναντά το μέλλον, και εκεί όπου η Βέροια θυμάται ότι μεγαλείο δεν σημαίνει δόξα, σημαίνει προσφορά.
Αιωνία του η μνήμη. Και ας είναι το όνομά του φάρος για τις επόμενες γενιές.
Δείτε βίντεο του Βασίλη Σαρηγιαννίδη:
